Op 17 januari werd in de commissie Maatschappijke Ontwikkeling het 'Model Veenendaal' besproken. Dit model geeft invulling aan de Wet Maatschappijke Ondersteuning (WMO). In dit model worden de verantwoordelijkheden van de samenleving, de overheid en het maatschappelijk middenveld uiteengezet. Onderstaand een aantal citaten van gemeenteraadslid Dick Cozijnzen over dit onderwerp.

“De burger met problemen doorloopt –zoveel mogelijk zelfstandig- het model tot hij de passende ondersteuning heeft gevonden. Terecht zegt u zoveel mogelijk zelfstandig, u gaat er dus ook vanuit dat niet alle burgers zelfstandig ondersteuning zal kunnen vinden / vragen. Hier komt het vangnet en een goed georganiseerde signalering aan de orde.”

“Een goed functionerend sociaal netwerk is essentieel voor de probleemhebbende burger. Omzien naar elkaar is voor het CDA een kernbegrip. Daarom moet de burgerij hier zeker op zijn verantwoordelijkheid worden gewezen, er is hier nog een grote slag te maken.”

“Professionele ondersteuningsorganisaties: Voorop staat dat in de samenwerking met de organisaties de beste zorg voor de burgers centraal staat binnen termen als kwaliteit, doelmatigheid en gepast gebruik van zorg. Kwaliteit en prijsstelling van de diensten moeten ook in evenwicht zijn. Bij het aanbod van de organisaties dient rekening gehouden te worden met de samenstelling van onze bevolking.”

Digitale dienstverlening is erg belangrijk, zeker in een tijd waarin steeds meer digitaal gebeurd. Helaas loopt de overheid op dat gebied vaak niet voorop. Dat geldt ook voor Veenendaal. Uit een rapportage van de rekenkamercommissie Veenendaal komen nogal wat knelpunten naar voren en worden er kritische conclusies getrokken. Toch blijkt uit de rapportage dat we het in Veenendaal niet zo slecht doen. Binnen het opgestelde normenkader scoren we op bijna alle punten + of +/-. Op maar een aantal zaken scoren we een -, voornamelijk bij de website.

Dan is het natuurlijk wel de vraag of we genoegen nemen met plusjes en plusminnetjes. Veenendaal wil zich profileren als ICT-stad. Met veel ICT-bedrijven, een pilot van het nieuwe winkelen enz. Dan hoort daar ook een overheid bij die voorop loopt in de digitale dienstverlening. De plusjes en plusminnetjes moeten dus dubbelplusjes worden zodat Veenendaal een voorbeeldgemeente wordt.

Dat de Koningin op 30 april 2012 Veenendaal bezoekt is een bijzondere kans voor Veenendaal! Het CDA ziet dit als een uitgelezen mogelijkheid om Veenendaal te promoten. Geweldig toch dat mensen uit het hele land meekijken en meeleven met wat er hier in Veenendaal allemaal gebeurt?
Dat sommige burgers moeite hebben met de kosten, dat is te begrijpen in moeilijke tijden. Echter: het is de investering waard. Bij het maken van politieke keuzes, dus ook bij het uitnodigen van de Koningin gaat het volgens het CDA niet alleen om dat wat iets kost; het gaat erom of het van waarde is. En dat is Koninginnedag zeker: het is zéér goed voor het imago van Veenendaal; het is voor inwoners, bedrijfsleven en voor alle verenigingen, scholen, sportclubs echt een kans om Veenendaal positief op de kaart te zetten. Veenendaal is bovendien van oorsprong een koningshuisgezinde gemeente. Het centrum heeft een facelift gehad en is als het goed is, tegen die tijd helemaal klaar.
Daarom: driewerf HOERA voor Veenendaal!

In onzekere tijden weet het College niet hoe het verder moet met het Stationskwartier

De meeste onderwerpen op de agenda voor de commissie RO komen van het College. Het zijn dan raadsvoorstellen, waar wij onze mening over geven en in de raad wordt erover gestemd; de normale gang in een democratisch proces.

Bij het Stationskwartier ligt het anders: de marktpartijen durven het niet aan, of de banken geven niet genoeg krediet en zo dreigen projecten te vertragen of nog erger: van uitstel komt ..... Op 29 aug wilde het College ons consulteren: Zij had over de 4 onderdelen een voorlopig standpunt bepaald, maar wat vindt het CDA ervan? Wij hebben antwoord gegeven op enkele vragen:
1. Wij willen zeker geen miljoenen uitgeven om het grote middendeel te ontwikkelen. (onze alg. reserve is dan zo verdwenen).
2. De kunstenaarsplaats handhaven voor € 2.4 miljoen is ons teveel.
3. Het CSV-gebouw kan gehandhaafd worden en ingericht voor jongeren, want jongerenhuisvesting is voor ons belangrijk.
4. Alle ruimte voor de marktpartijen om het Ritmeesterkwartier verder te ontwikkelen.

Er is te weinig ruimte hier om al onze antwoorden te bespreken, maar u kunt ervan uitgaan dat wij in de fractie dit uitgebreid hebben besproken en verantwoorde adviezen hebben gegeven. Nu maar hopen dat het College goed kan luisteren.

Daar willen wij als CDA vanuit onze verantwoordelijkheid graag bij helpen!

Marieke Overduin, fractievoorzitter CDA

Marieke Overduin | Na het eerdere tumult in de Commissie Brede Heroverweging zijn we tevreden over het vervolg. We hebben als CDA constructief kunnen meedenken op heel veel gebieden. Het is nu aan de raad om de definitieve keuzes te maken, bij de Kadernota. Als CDA hebben we veel voorstellen gedaan. Aan de hand van het verkiezingsprogramma licht ik er een aantal uit op 4 thema’s:  

1. Samenleving:
Voor het CDA zijn bepaalde voorzieningen essentieel. Voorzieningen die, als het niet anders kan, verplicht aangeboden moeten worden door de (lokale) overheid. Voorzieningen die welzijnsbevorderend en daarmee gezondheidsbevorderend zijn gebleken. Onze contacten met de diverse instanties hebben ons nog bewuster gemaakt van het appèl dat mensen op ons als CDA doen in deze tijden. We vinden dat dit college uiterst terughoudend dient te zijn in het ongebreideld snijden in die voorzieningen die nu juist met zorg door de jaren heen zijn opgebouwd. Dan hebben we het over kunst en cultuur, voorzieningen als de Lampegiet, de Volksuniversiteit, de Muziekschool.
Buurthuizen kunnen in onze ogen efficiënter en doelmatiger werken, datzelfde geldt voor het ouderenwerk.

2. Leefomgeving
Veiligheid is een speerpunt voor het CDA. Repressie als het nodig is, preventie als het kan; stevig en zichtbaar toezicht op straat ten dienst van de veiligheid en veiligheidsbeleving door de burger. Dat kan o.a. door gerichte inzet van toezichthouders, maar ook stevig en efficiënt beleid. Nieuwe initiatieven zijn prima, maar die moeten dan wel wat ons betreft bewezen nut hebben. Wij gaan voor een veilig, bereikbaar Veenendaal en wijkontmoetingsplekken.

3. Economie
Economie en de ontwikkeling hiervan is een speerpunt voor het lokale CDA deze jaren. Wij hechten aan werkgelegenheid voor iedereen, maar ook aan een impuls voor het bedrijfsleven. Wij gaan daarom voor: steun aan Food Valley, duurzaamheid en Veenendaal als beste winkelstad. Dat impliceert niet direct dat er geld aan moet worden uitgegeven zoals in de programmaplannen verwoord is. Sterker nog, wij denken dat dit gerealiseerd kan worden door slim ondernemen, door een efficiencyslag te maken en wij vinden dat een eenmalige impuls (vanuit de Algemene Reserve) hieraan kan bijdragen.

4. Onderwijs:
Onderwijs is altijd een zeer aangelegen punt voor het CDA. Bewezen is het nut van voor- en vroegschoolse educatie in het bestrijden van onderwijsachterstanden en het tegengaan van verdergaande segregatie. Daarom is voor ons bezuinigen hierop onaanvaardbaar. Wij pleiten er wel voor om efficiënter met een aantal zaken betreffende het onderwijs om te gaan en dat kan o.a. door leegstand tegen te gaan, leerlingenvervoer anders in te richten, schoolzwemmen gedeeltelijk af te schaffen of anders te bekostigen.

Door Gerry de Wal. Jarenlang falend toezicht heeft tot resultaat gehad dat in de loop van de tijd op bedrijventerrein Nijverkamp zich illegale detailhandel kon ontwikkelen. Ook met bewoning van bedrijfswoningen werd regelmatig de hand gelicht. Als de gemeente op deze manier langdurig in gebreke blijft, kunnen betrokkenen hier rechten aan ontlenen. Het college erkent dit. Voor dit bestemmingsplan is de huidige situatie dan ook het uitgangspunt: van gedogen naar formaliseren.

Wat de aangrenzende natuurgebieden de Hel en de stiltegebieden betreft is het helder dat er een afweging gemaakt moet worden tussen natuurbescherming versus bedrijvigheid. Daarbij is het van belang zoveel mogelijk rekening te houden met gevestigde belangen. Het is aan de raad om op 12 mei te beoordelen of dat in voldoende mate het geval is.

Neem de omwonenden serieus en werk de voorstellen snel uit.

Door: Jaap Schaaf | De CDA raadsleden Marieke Overduin en Bert Duijker kwamen in de raadsvergadering met het voorstel om de renovatie van het Dragonderpark zo snel mogelijk aan te pakken. Het college van burgemeester en wethouders wilde wel  het plan goedkeuren maar wachten met de uitvoering.

De CDA vond dat er niet gewacht mag worden dat het gehele bouwplan was uitgevoerd. Aan de bewoners, die indertijd hebben deelgenomen aan een inspraak procedure, werd de toezegging gedaan dat de opknapbeurt in 2011 zou plaatsvinden. Er was gekozen voor de optie “natuur”-park. Door het CDA werd voorgesteld om de kosten voor de werkzaamheden uit de algemene reserve te halen. Het gaat om een bedrag van € 310.000. Als het Castor-gebied geheel is geëxploiteerd en er geld vrijkomt, dan moet een bedrag van € 310.000 met de rente teruggestort worden in de Algemene Reserve. Alle raadsfracties steunden dit voorstel. Wethouder Van Soest verwacht dat in het voorjaar van 2011 begonnen kan worden met de werkzaamheden voor de opwaardering van het park. Hij deed de raad de toezegging om snel met meerdere partijen te gaan praten om het beheer van het dierenkampje in het Dragonderpark te regelen.. Ook gaat hij in overleg van de directie van Van Ginkel Veenendaal BV over de uitstraling van het gehuurde terrein. Door de opslag van materiaal en het geringe onderhoud van het terrein zou het er slordig uitzien. 

Door Marieke Overduin / de fractie. Onze contacten met de diverse instanties hebben ons veel geleerd. Ons ook nog bewuster gemaakt van het appèl dat mensen op ons als CDA doen in deze tijden. Mensen verwachten het echt van het CDA als grootste oppositiepartij, maar ook als partij die altijd heeft meegedacht aan de opbouw van de samenleving.

Als wij praten met instellingen, met burgers en met het maatschappelijk middenveld, blijkt dat velen bereid zijn kritisch te kijken naar het eigen uitgavenpatroon. Een besparing (gemiddeld) van 10 à 15 % moet generiek kunnen. Als CDA hebben wij met onze inschatting daarmee een goede verbinding gemaakt met het maatschappelijk middenveld. Dat betekent echter niet dat we pleiten voor de kaasschaaf; wij hebben namelijk een visie op de samenleving waarbij minima, WMO, onderwijsbeleid en arbeidsparticipatie ontzien worden en sterkste schouders de zwaarste lasten dragen. Bovendien gaat het ons om het maatschappelijk effect van de bezuinigingen en willen wij pertinent geen afbreuk bewerkstelligen aan bewezen effecten vanuit het verleden, wel aan een efficiencyslag op allerlei terreinen. Concreet betekent dit dat wij vinden dat een toepassing van het profijtbeginsel (bijvoorbeeld in de sport) reëel is. Een verhoging van de huren voor de sport is bespreekbaar voor het CDA.

In een aantal instellingen zit geen rek meer: muziekschool, Lampegiet kunnen niet verdere inkomsten genereren via de burger; wij vinden daarop nog meer bezuinigen niet reëel. Op voorzieningen rondom onderwijs en educatie past het niet volgens onze visie te bezuinigen. Wel op een effectief gebruik van beschikbare ruimtes, een impuls daartoe, zoals bedoeld bij de uitwerking van MFA’s behoort tot de mogelijkheden.

De WMO kan veel effectiever en tegelijk klantvriendelijker worden uitgevoerd en ingericht. De gemeente móet daarin regie nemen en tonen: stel een projectleider aan met visie, lef en durf, wéét wat je hebt en waarop verbeterd moet worden, stel daartoe handvatten op en hak knopen door. Dat levert een forse besparing op, misschien wel 500.000 euro.

Het kan niet zo zijn dat je als ambtelijk apparaat zelf buiten schot blijft, wij vinden het dus reëel om te kijken naar verdere bezuinigingen in deze tijden.

Alles overziende ook wat politieke overwegingen: toch maar even de achtergrond en de voortdurende actualiteit hiervan: hoe hard is het genoemde bedrag van 6,9 miljoen (plus de extra kosten)? Het kan minder worden, is nu de aanname. En verder: hoe verhouden de bezuinigingen zich met getoonde ambities? Door ons is het al eerder aangekaart, maar het wordt steeds duidelijker dat het onverteerbaar is wanneer wel geïnvesteerd zou worden in ‘nieuwe’ ontwikkelingen (denk aan het eendjesproject, maar ook op het gebied van veiligheid) en tegelijk bijvoorbeeld 55% op welzijn (ook jeugd) wordt bezuinigd. Het benadrukt de in onze ogen zo belangrijke procesgang van: eerst een visie, effectmetingen, effectiviteitstoetsingen en dan je maatregelen formuleren.

Jaap Schaaf | Op verzoek van de voorzitter van het bestuur heb ik mij over de verkiezingsuitslag gebogen. Eerst de getallen van de laatste vier verkiezingen voor het CDA op een rij.

Provinciale Staten 2007: 5619 stemmen.
Gemeenteraad 2010: 3761 stemmen
Tweede Kamer in 2010: 5884 stemmen
Provinciale Staten 2011: 4443 stemmen.

Ik weet niet meer wat er in 2007 in de provincie speelde. Mogelijk was de lokale Veense kandidaat Erica Nap toen gewoonweg een goede stemmentrekker. Zowel bij de Gemeenteraadsverkiezing in 2006 als in 2010 zeiden we, ´je kunt het nog zo goed doen in de Raad en het College, maar als de CDA vertegenwoordigers in Den Haag fouten maken dan word je daar - ook in Veenendaal-  op afgerekend´. Bij de Tweede Kamer (2010) en de Provinciale Staten (2011) was er in beide gevallen veel sprake van strategisch stemmen. Als je wel een conservatieve-rechtse regering wilt, maar niet op PVV wilt stemmen dan breng je je stem uit op CDA.

Bij de laatste verkiezing in 2011 werden in Veenendaal 1440 stemmen minder uitgebracht op het CDA dan in 2010. Waarschijnlijk hoefde je je niet meer te schamen als je op Wilders stemt. Veel stemmers stapten over naar PVV. Dat mag je gevoeglijk aannemen, want tweederde van de partij had geen probleem met de samenwerking van het CDA met de VVD en PVV.           

Het kleine eigenbelang

Ongeveer hetzelfde geldt voor de ChristenUnie die bij de laatste PS-verkiezing 600 stemmen minder kreeg dan in 2010 bij de Tweede Kamer. Je mag vermoeden dat zij overstapten naar SGP (100 winst) en ook naar de PVV. De goede resultaten van de SP zouden kunnen wijzen op de wens van de linkse stemmers om duidelijkheid. Zij die stemmen op PVV of SP willen bereiken dat hun standpunten niet teveel verwateren in coalitiebesprekingen. Men ziet te weinig van de eigen wensen verwezenlijkt als men op partijen als PvdA, CDA, GL en D66 stemt. Het succes van partijen als Senioren50+  en de Dierenpartij geeft aan dat de stemmer steeds individualistischer wordt. Het “kleine” eigen belang staat voorop. De PVV geeft die aan met “one”-liners. Kort, krachtig en voor ieder te begrijpen. De frustraties benoemen en daar tegen zijn. De SP en in deze verkiezingscampagne ook de PvdA zijn niet vóór zaken en onderwerpen. Maar tégen ongewenste zaken. De fout of schuld ligt bij anderen.                                                                                                        

Kijk naar de achterban en maak een gerichter programma

Een groot deel van de CDA-leden is 60+. Dat houdt in; ´Hè hè- nou even rust, liever geen vreemden in mijn wijk, geen schreeuwende-spuitende-rokende jeugd op mijn route vanaf huis naar de winkels. En veiligheid in huis en op straat (= VVD voor meer veiligheid). Het ledenbestand is veel ouder geworden. Het merendeel verdient/verdiende modaal-plus. Zij vragen zich niet direct af of het onderwijs goed geregeld is, zij hebben meer belang bij een goede gezondheidzorg, thuishulp (=Wilders we komen eraan) en waardevast AOW en pensioen. ( =Ziedaar: 400 stemmen voor 50plus.) CDA hoofdbestuur, doe eens een goed onderzoek onder het ledenbestand. Vraag hen naar leeftijd, opleiding, inkomen en de drie voor hen belangrijkste onderwerpen voor hun gezins-/ leef-/werk-woonsituatie. Misschien is daar een smaller en gerichter verkiezingsprogramma uit te distilleren. De folder met uitleg van het programma op alle beleidsterreinen vinden weinigen belangrijk. Maar wel: Hoe staat het CDA tegenover …… ? Vijf kernthema’s zijn al erg veel !!!!

 

De verkiezingen voor provinciale staten zitten erop. De landelijke lijn is dat het CDA fors heeft verloren ten opzichte van de vorige verkiezingen voor provinciale staten. Plaatselijk gingen we van 24,07 % naar 15,72 % en dat steekt dan weer gunstig van ten opzichte van de landelijke trend. Bijgaand het totaaloverzicht voor Veenendaal. Daaruit blijkt dat het CDA op plaats twee staat achter de VVD. De CDA fractie in Provinciale Staten haalde 6 zetels.
Alle kiezers hartelijk bedankt.

Opvallend is verder de sterke stijging van de VVD en D66, de grote sprong van de PVV en de sterke daling van de ChristenUnie die in absolute aantallen onder de Veenendaalse kiezers een groter verlies leed dan het CDA.

Uitslagen per persoon per gemeente

De Kadernota 2011 is verschenen en daarmee de plannen van het nieuwe college om de gemeente vanaf 2011 en de jaren daarna te besturen. Na het lezen van deze Kadernota denk ik: zou de burger van Veenendaal dit nu echt gewild hebben toen hij of zij op 3 maart naar de stembus ging?

Het college wil een aantal bezuinigingen doorvoeren: op het onderhoud van het openbaar groen en het vastgoed, de Wmo, sport, cultuur en onderwijsvoorzieningen. Tegelijk wil het college wel extra geld uitgeven aan plannen voor veiligheid, wijken, economie en jeugd. Dit extra geld wordt gevraagd zonder dat er in de Kadernota een goede onderbouwing aan ten grondslag ligt. Bovendien hangt boven deze Kadernota 2011 als een donkere wolk de komende korting op de rijksuitkeringen. Pas over een jaar wil dit college daarover plannen presenteren.

Natuurlijk is het voor het CDA een uitgemaakte zaak dat er verantwoord bezuinigd zal moeten worden. Maar tegelijk staat het voor het CDA voorop dat de kwetsbare groepen in de Veense samenleving daarvan zo min mogelijk de dupe moeten worden. Wat dit college ook van plan is, de burger van Veenendaal kan bij het CDA wel rekenen op het zoveel mogelijk ontzien van de minima, de Wmo en het onderwijs. De gemeente moet voorzieningen leveren aan de inwoners en moet dat doen op een verantwoorde manier. Daarbij moeten we zeker niet vergeten dat Veenendaal door goed bestuur de afgelopen jaren een aardige spaarpot heeft weten op te bouwen.

Plannen met visie en vooral ook passie en creativiteit; dat zijn de ingrediënten die nú nodig zijn voor een gemeente waar het voor iedereen goed leven en wonen is.

Het nieuwe college heeft als motto ‘ambitieus en daadkrachtig’. Het antwoord van het CDA hierop is: plannen zonder passie!

Ron Rijnbende, voorzitter CDA Veenendaal |  Het CDA maakt een spannende fase door. Eerst een slechte verkiezingsuitslag waarbij het zetelaantal is gehalveerd. Daarna de fase van de formatie waarin uiteindelijk is gekozen voor een kabinet met de VVD met gedoogsteun van de PVV. Een eerste reactie vanuit de CDA-leden in Veenendaal laat een verdeeld beeld zien. Sommigen zijn erg voor een kabinet met de VVD, als het moet met gedoogsteun van de PVV, anderen zijn juist erg tegen zo´n kabinet. En er is een grote groep die niet gelukkig is met de gang van zaken, maar die wil afwachten wat het eindresultaat is. In ieder geval is het wel duidelijk dat de tegenstanders niet alleen bestaan uit de zogenaamde ´mastodonten´. En dat men zich zorgen maakt over hoe er in de partij met minderheidsstandpunten wordt omgegaan.

Hoe dan ook gaat het CDA in alle opzichten een moeilijke afweging tegemoet. De manier waarop door de PVV een karikatuur wordt geschetst van de islam stuit op grote weerzin, de wijze waarop bijna ieder probleem toegedicht wordt aan de islam is stuitend. Tegelijkertijd wordt duidelijk dat er een brede beweging in de bevolking is die ontevreden is (ook CDA-ers) en die sympathie hebben voor de PVV vanuit het idee dat Nederland voor hen onherkenbaar lijkt te worden.
Velen roepen om meer veiligheid, harder optreden tegen Marokkaanse en Antilliaanse groepen. Maar het gaat bij de PVV om meer. Het gaat ook om het terugbrengen van de zichtbare aanwezigheid van de islam in onze samenleving. Migratie moet worden gestopt want het levert teveel financiële en sociale schade op. Geen moskeeën meer erbij, en de vrijheid van onderwijs geldt voor iedereen behalve voor islamitische scholen. Belangrijkste doelstelling van ons buitenlands beleid moet zijn de bestrijding van de radicale islam, aldus het PVV programma.
De oplossing die wordt aangedragen is die van het isolement, geen internationale en Europese oriëntatie meer. Eigen cultuur en volk eerst, de dijken omhoog en de grenzen dicht. En die beweging heeft ondertussen in veel Europese landen de wind in de zeilen.

Immigratie is een niet te onderschatten en complex probleem dat veel sociale onrust en onvrede met zich meebrengt. Het is niet eenvoudig om daar als samenleving een goede weg in te vinden. De opnamecapaciteit van een samenleving is ook zeker niet onbegrensd. Immigratie moet goed worden gereguleerd en integratie bevorderd. En dat is in de praktijk gelukkig meer en meer het geval. Het hooggestemde ideaal van de multiculturele samenleving is ruim tien jaar geleden door Paul Scheffer al tot drama verklaard. En 9/11 heeft duidelijk gemaakt dat de haat tegen de westerse suprematie en vernedering inderdaad grote vormen heeft aangenomen.

Maar ondanks dat blijft het nodig dat verschillende religieuze en culturele groepen elkaar leren verdragen binnen de grenzen van onze rechtstaat. Door oog te houden voor het gezamenlijk belang. Dat is geen soft gepraat maar welbegrepen eigen belang. Er is geen andere weg, want onze samenleving is niet meer die van de jaren 50 van de vorige eeuw en zal dat ook niet meer worden.
Het samenleven in een land met verschillende culturen is de geschiedenis door al een bron van spanningen geweest. Toch zou het een heel verkeerde beweging zijn als Europa en Nederland zich afsluiten voor de rest van de wereld. De problemen die er zijn op het gebied van armoede, milieu, economie, water en voedsel kunnen niet effectief worden aangepakt in een wereld waar ieder voor zichzelf gaat. Sterker nog, hoe groter de verschillen, hoe harder er geklopt zal worden op de deuren van de rijken.

Maar bovenal gaat het ook fundamenteel in tegen de christen-democratische beginselen van solidariteit, gerechtigheid en rentmeesterschap en de opdracht aan ons allen om de humaniteit te dienen en belangen te verbinden. Het is meer dan ooit nodig ons in te spannen voor een samenleving die menswaardig, verdraagzaam en rechtvaardig is. In het huidige klimaat is dat ver te zoeken en is alle nuance, nuchterheid en beschaving aan het verdwijnen. Ik hoop van harte dat het CDA  in staat zal zijn om trouw te blijven aan haar politieke missie.

 

De Veense raad heeft de Kadernota besproken, waarin het college van CU, VVD, SGP en Lokaal Veenendaal haar plannen presenteert. Het CDA heeft –met teleurstelling- principieel niet kunnen instemmen met deze Kadernota. En het CDA is daarin niet de enige partij geweest: een teken aan de wand! 

Ron Rijnbende | voorzitter bestuur CDA Veenendaal.  Het CDA zit in de hoek waar de klappen vallen. Eerst de teleurstelling bij de gemeenteraadsverkiezing waar we als CDA Veenendaal een zetel moesten inleveren en voor het eerst in de oppositie kwamen. De uitkomst van de landelijke verkiezingen komt nog harder aan en illustreert dat het politieke landschap enorm is veranderd. Het rechts-populisme is tot ons verdriet de grootste winnaar.
Voor het CDA breekt een tijd van bezinning aan. Het besluit om niet mee te doen met een PVV/CDA kabinet is niet meer dan logisch en terecht. Allereerst om principiële redenen.
Gelukkig heeft het landelijk bestuur opdracht gegeven tot een onderzoek naar de verkiezingsresultaten. Het belangrijkste lijkt me dat het CDA zich beraadt op een toekomstige koers. Het CDA Veenendaal wil daar graag over meedenken. Daarin is een hernieuwde positionering als inspirerende middenpartij, die partijen en burgers echt weet te (ver)binden van het grootste belang.

Inleiding Algemene Ledenvergadering 21 april 2010 door:Ron Rijnbende | voorzitter CDA Veenendaal

Beste CDA-ers,

Als CDA zijn we in de afgelopen weken voor het eerst sinds ons bestaan in Veenendaal in een nieuwe rol terecht gekomen. De komende periode zijn we de grootste oppositiepartij. En dat is wennen want het CDA is over het algemeen gewend om politieke verantwoordelijkheid te dragen. Hoe zal ons dat vergaan, hoe gaan we ons de komende tijd opstellen? Hoe zorgen we ervoor dat die nieuwe verantwoordelijkheid gedragen wordt met verve, eveneens geïnspireerd door ons christendemocratisch gedachtegoed? Dit zijn de vragen waar we vanavond graag met u als leden van gedachten willen wisselen.

De uitkomst van het informatie en formatieproces hebben we aanvankelijk met gemengde gevoelens van verlies en teleurstelling ontvangen. En er is wel even tijd nodig om ons te hervinden. Onszelf hervinden, dat is misschien wel de uitgelezen doelstelling voor deze oppositiefase. Het opnieuw doordenken van onze eigenstandige rol en positie, een fase van herbronning, een periode waarin we nieuwe inspiratie mogen gaan opdiepen, misschien ook wel een tijd van inkeer, pas op de plaats, de bereidheid om open en eerlijk te zoeken naar een nieuwe weg voor het CDA Veenendaal.

Er breekt een tijd aan waarin de prioriteiten niet in de eerste instantie liggen in een bestuurlijke verantwoordelijkheid. Een tijd waarin we ons niet gehinderd door compromissen kunnen richten op de herontdekking van ons eigen geluid.

Herbronning betekent voor mij het opnieuw doordenken van de spirituele en morele waarden van onze politieke traditie voor de wereld van vandaag.

Hoe ziet die wereld van vandaag eruit?

Een tijd waarin we leven tussen de deceptie van de multiculturele samenleving enerzijds en de illusie van verongelijkt populisme anderzijds. Een tijd van uitersten en een neiging tot desintegratie. Een tijd waarin we ons beseffen dat onze Nederlandse samenleving zeer divers en multireligieus is en zal blijven, een tijd waarin veel mensen zijn afgehaakt en teleurgesteld zijn in de oude politieke elite. Een tijd waarin grote groepen burgers min of meer dakloos zijn geworden, en de samenleving niet meer herkennen als een huis om in te wonen en zich in wrok afwenden. Een tijd waarin welvarende burgers zich vooral opstellen als consument van hun eigen omgeving, en minder als producent, medeverantwoordelijk voor de zorg voor de publieke taken van onderwijs, welzijn en zorg.

 Na de verzuiling als zingevende inrichting van de samenleving, kwam in de jaren zestig de fase van de zorgzame overheid. Die verzorgingsstaat bleek in de jaren tachtig meer en meer onbetaalbaar. Daarna vestigden we onze hoop op de markt en neoliberalisme. Als iedereen maar goed voor zichzelf zorgt, met  voldoende marktwerking in het publieke domein, dan worden de gaten veroorzaakt door de terugtredende overheid wel opgevuld, zo was de overtuiging. Maar ook de grenzen van de markt als richtinggevend kader bleek niet het antwoord te hebben. Zelfverrijking en ongekende speculatie deden de wereldsamenleving wegglijden in een economische en vooral ook morele crisis.

Opnieuw is de vraag: waar vindt de moderne burger een huis om in te wonen, een plaats van veiligheid en zekerheid tussen een terugtredende overheid en de overschatting van de mogelijkheden van de markt? Het is naar mijn idee tijd voor de inrichting van een nieuw middenveld dat past bij de 21ste eeuw. Hoe dat eruit zou kunnen zien moet de hoogste prioriteit krijgen. Juist de christendemocratie die ooit de basis legde voor een stevig maatschappelijk middenveld, waarin burgers hun eigen verantwoordelijkheid voor de inrichting en invulling van hun samenleving konden en moesten nemen, zal in de komende jaren herontdekt moeten worden. Professionaliteit en vrijwilligheid of semi-vrijwilligheid zijn daarin twee belangrijke polen.

Voorwaarde voor die herontdekking vormt de oriëntatie op onze bron. Wat beweegt ons, waarom doen we wat we doen, wat leidt ons tot de standpunten die we innemen te midden van andere partijen? We willen ons laten leiden door de bijbel, door de verhalen die de eeuwen door mensen hebben aangeraakt, in gang gezet, geïnspireerd. De verhalen van God en mensen, weerbarstig en soms ver van onze belevingswereld. Maar dan ook weer heel dichtbij, als het gaat om de grote levensvragen van schuld en eer, gebroken leven, pijn. Maar ook de vreugde, de lichtvoetigheid het nieuwe perspectief. Verhalen van geloof, hoop en liefde. Vertrouwen, perspectief en betrokkenheid, zeg maar binding, verbinding. De incarnatie, het humanum, de toewending van God die zich voor altijd verbonden heeft met deze wereld en de mensen die haar bewonen. Zijn incarnatie geeft ons de opdracht tot menswording. De Bijbelse opdracht is niet zozeer om deze wereld christelijker te maken. De bijbel roept ons op om navolgers te zijn om zo de wereld menselijker te maken. Dat is inclusief denken, typerend voor onze politieke overtuiging die gericht is op alle mensen, heel de samenleving.

 Het Koninkrijk dat tot ons gekomen is in Jezus Messias, is geen koninkrijk zoals we ze in deze wereld kennen. Het is het Rijk van de oppositie, een rijk waarin de verhoudingen zijn en zullen worden omgedraaid. Geen recht van de sterkste, zoals Jezus duidelijk maakt in Matheus 5.

Hij nam het woord en onderrichtte hen:

	[3]	‘Gelukkig wie nederig van hart zijn, want voor hen is het koninkrijk van de hemel.
	[4]	Gelukkig de treurenden, want zij zullen getroost worden.
	[5]	Gelukkig de zachtmoedigen, want zij zullen het land bezitten.
	[6]	Gelukkig wie hongeren en dorsten naar gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden.
	[7]	Gelukkig de barmhartigen, want zij zullen barmhartigheid ondervinden.
	[8]	Gelukkig wie zuiver van hart zijn, want zij zullen God zien.
	[9]	Gelukkig de vredestichters, want zij zullen kinderen van God genoemd worden.
	[10]	Gelukkig wie vanwege de gerechtigheid vervolgd worden, want voor hen is het koninkrijk van de hemel.

 

Graag spreek ik de hoop en verwachting uit dat wij ons in deze nieuwe fase laten raken en in beweging komen door deze boodschap van uitzicht en geloof.  Dan is oppositie zo gek nog niet.

In een publicatie van Binnenlands Bestuur staat beschreven dat Binnenstedelijk bouwen vaak een doorlooptijd heeft van 10 tot 12 jaar. Hier gaan wij een Veens record breken. De eerste plannen dateren van 1999. Maar daadwerkelijk is er van bouwplannen sprake vanaf 2004. Als ik alles nu overzie en inschat wat de Stichting Bergwegbos nog van plan is, gaat in 2010 de schop echt nog niet de grond in.

Het is inmiddels al weer een maand geleden dat de gemeenteraadsverkiezingen werden gehouden en de resultaten van die verkiezingen bekend werden. 

Deze week konden we in de krant lezen dat de plaatselijke afdelingen van de VVD en D’66 een lijstverbinding met elkaar zijn aangegaan. Naar mijn mening is dit niet alleen opvallend maar in het licht van de uitlatingen van partijleiders op landelijk niveau ook onbegrijpelijk. Natuurlijk wil iedere partij bij de komende gemeenteraadsverkiezingen zoveel mogelijk zetels binnen halen maar de praktijk leert dat restzetels meestal naar de partij gaan die de meeste stemmen trok. Voor D’66 naar mijn mening dus geen verstandige keus. Maar er is zoals gezegd nog iets anders.

Mark Rutte doet op landelijk niveau allerlei uitspraken die er op wijzen dat hij potentiële PVV kiezers weer terug wil halen in zijn kamp door aan te geven dat eigenlijk weinig verschil is tussen PVV en VVD en er geen enkele reden voor kiezers is om over te stappen naar de PVV. Samenwerking tussen deze partijen moet mogelijk zijn. Daar tegenover doet Alexander Pechtold verwoede pogingen de kiezers naar zijn partij te lokken door Wilders af te schilderen als een anti-islamiet waarmee geen zaken te doen zijn en zeker niet samen in een kabinet. En deze twee partijen gaan op plaatselijk niveau een lijstverbinding aan. Het lijkt me voor een kiezer niet mogelijk om hieruit een goede keuze te maken omdat volstrekt onduidelijk is op wie en wat je stemt. 

Niemand zal echter ontkennen dat er in onze samenleving het nodige aan de hand is. Ook in Veenendaal waren er bij de laatst gehouden Europese verkiezingen velen die op de PVV stemden, naar mijn mening uit pure angst voor de Islam. Dat is jammer want er is wel degelijk een partij als het CDA die oog heeft voor wat mensen bezig houdt. Daarom staan de letters van het CDA ook voor Corrigeren, Doen en Aanvaarden. 
Natuurlijk aanvaarden we dat er veel nieuwe Nederlanders zijn. Dat op zich is niet nieuw want ook in het verleden slaagden we er in grote groepen uit andere landen en culturen te laten inburgeren tot nieuwe Nederlanders. Natuurlijk staat het CDA er voor om fatsoenlijk met elkaar om te gaan. Zeven jaar geleden zei onze premier Jan Peter Balkenende het al “fatsoen moet je doen” en natuurlijk staan wij er voor om waar nodig te corrigeren en als het moet via een lik op stuk beleid. 
Wie foute dingen doet moet hard worden aangepakt Het moet afgelopen zijn met de ellende in de Ellekoot en bij de Lampegiet om maar een paar voorbeelden te noemen. Wij gaan voor een veilig en leefbaar Veenendaal. Niet door te polariseren maar vanuit onze Bijbelse uitgangspunten gerechtigheid en solidariteit. Wij laten het niet alleen bij woorden zoals Wilders wij komen ook met oplossingen. 

Er valt voor de kiezers in Veenendaal dus echt wat te kiezen.

Giro d’Italia
De Giro d’Italia trok afgelopen week weer de aandacht. Nu vanuit Rhenen. Wat was er aan de hand. De fractie van de VVD in Rhenen had geconstateerd dat de route van de Giro op zondag dwars door de kern van Achterberg zou gaan en vond dit, gezien de identiteit die het merendeel van de bevolking daar aanhangt, ongewenst. Het motief van de VVD was dat de kerkgang niet gefrustreerd maar gerespecteerd diende te worden. De VVD diende hiervoor, tot groot ongenoegen van de VVD burgemeester, een motie in de raad in. De motie werd door een meerderheid van de partijen gesteund. 

Overigens is het voor mij onbegrijpelijk dat er zowel gemeenten als provincies zijn die er veel geld voor over hebben om deze tour door hun gemeente of provincie te laten rijden. Volgens mij zou het geld, zeker in deze tijd, een betere bestemming hebben kunnen krijgen. 

Maar terug naar de motie van de VVD. Naar mijn mening verdient het optreden van de VVD respect en verdient de partij zeker niet de kritiek van partijen als de PvdA die bij monde van mw. Holierook van mening was dat het hier om publieke ruimte ging en dan, zo leg ik het uit, alles maar zo’n beetje moet kunnen. 
In Veenendaal hebben we geen mogelijkheid om een dergelijk evenement door ons centrum te laten gaan anders zouden de politieke partijen zich in Veenendaal volgens mij ook hebben moeten uit spreken over een dergelijke gang van zaken. Wat het CDA in Veenendaal betreft willen wij die duidelijkheid wel geven. Een dergelijke motie als in Rhenen zou zeker op onze steun kunnen rekenen. 

Koopzondagen
Een andere zaak die de aandacht trok was de kop “Zondag valt nog tegen voor supers”. Wat is het geval. Supermarkten lopen nog niet binnen door ook op zondag open te gaan. De omzet op die koopzondagen voor supers bedraagt 1% van de totale omzet in 2009. Slechts in een paar grote steden ligt dit percentage op 2,3%. Overigens wordt die omzet dan ook nog slechts in de middag behaald. Voorwaar geen scores om op opstelling op zondag nog eens even stevig in te zetten zou ik zeggen. 

Met respect voor ieders opvatting in deze zou ik zeggen dat we voorlopig maar weer eens af moesten stappen van openstelling van winkels op zondag. Uit de cijfers blijkt m.i. overduidelijk dat onze Nederlandse bevolking hier niet op zit te wachten. Sterker nog. Naar mijn opvatting zijn wij gediend met een rustdag in de week waarop een ieder bezig kan zijn met andere dingen (bezinning, kerkgang, tot rust komen, familiebezoek etc.) dan het jachtige van alle doordeweekse beslommeringen. Het CDA in Veenendaal ziet openstelling van winkels in Veenendaal dan ook niet zitten omdat wij de zondag nog graag apart gezet willen zien.

Wat leven we toch in een merkwaardig land. Wat lees ik deze week weer in een van de kranten: “Dreigende breuk bij ‘herstelden’ in Zwolle. Wat is het geval. In Zwolle dreigt een (zoveelste) kerkscheuring te ontstaan en naar mijn mening niet eens om erg principiële zaken maar om “verschil van inzicht” over een zaak die binnen de gemeente speelt. We hebben in dit land in de afgelopen 150 jaar een forse traditie van kerkscheuringen opgebouwd waar we naar mijn mening niet trots op behoeven te zijn. Zeker niet in een tijd dat de kerken steeds leger raken. Zou dat iets met al die scheuringen te maken kunnen hebben? 

Niet alleen binnen de kerken maar ook in de politiek kennen we diverse scheuringen waardoor nieuwe partijen zijn ontstaan. Denk b.v. aan 1966 toen D’66 ontstond of begin jaren 80 van de vorige eeuw toen de RPF ontstond. Over die laatste afscheiding herinner ik mij nog dat het ontstaan van de RPF een gevolg was van de eenwording van KVP, CHU en ARP in het CDA. Het waren met name (kerk)leden vanuit de achterban van de ARP en deels CHU die een dergelijke eenwording niet mee wilden maken met name vanwege het feit dat de KVP ook ging toetreden tot het CDA. 

Met name de laatste jaren doet zich echter een ontwikkeling voor dat de CU (rechtsopvolger van o.a. de RPF) zich steeds meer richt op het Rooms Katholieke deel van onze bevolking om ook onder hen maar zoveel mogelijk leden te maken dan wel zoveel mogelijk stemmen te halen. Een merkwaardige ontwikkeling dus als je kijkt naar de ontstaanshistorie van die CU nl. dat zij niet samen met Rooms Katholieken in één partij wilden zitten. Dat kun je nu niet duidelijk maken aan kiezers. Niet in één partij willen maar wel de stemmen willen hebben. 

Toch lijkt er enig licht aan de horizon. Deze week las ik dat er in Wassenaar bij de komende gemeenteraadsverkiezingen één lijst komt van CDA en CU. Verheugend zou ik zeggen. Overigens zijn er meerdere vormen van samenwerking want in Sneek en Almere leveren CDA en CU één gezamenlijke wethouder. Prachtige ontwikkelingen niet waar? Wat is er nu mooier als partijen elkaar weer weten te vinden en tot samenwerking komen. Naar mijn mening zou deze ontwikkeling navolging verdienen zeker nu de bestaansgrond van de CU is weggevallen door hun toenadering tot ons Rooms Katholieke volksdeel . Het lijkt er op dat de laatste jaren een koerswijziging in gang is gezet die naar mijn mening steun verdient. Wat zou het mooi zijn als dit in meer gemeenten tot resultaat zou leiden.

Het CDA in Veenendaal wil verbinden. Wij zien een terugkeer van de CU binnen het CDA dan ook van harte tegemoet!

De afgelopen paar weken zijn we op een geweldig indringende wijze geconfronteerd met de aardbevingsramp op Haïti. Een aardbeving met rampzalige gevolgen voor de bevolking met waarschijnlijk enkele honderdduizenden doden en overlevenden die naast hun familie ook nog al hun bezittingen kwijt zijn. Ik denk dat wij ons op geen enkele wijze kunnen inleven wat dat allemaal voor de mensen daar moet betekenen. Wel trof mij het grote medeleven van heel veel mensen en de grote financiële offervaardigheid in heel veel landen en met name ook vanuit ons eigen land. Het bedrag dat in onze nationale actie werd opgebracht overtrof zelfs het bedrag uit de VS. Wat geweldig als blijkt dat mensen toch veel meer voor elkaar over blijken te hebben dan het, met name de laatste jaren, soms lijkt. Het lijkt er soms meer op dat er in onze maatschappij een steeds verder gaande verharding ontstaat tussen mensen of groepen van mensen. Tussen b.v. autochtone en allochtone Nederlanders of tussen politieke partijen. Standpunten lopen vaak wel heel erg uit elkaar en men bevecht elkaar met woorden (ook sommige politici) die de toets van de normering, die we in dit land gewend waren, nauwelijks nog kan doorstaan. 

Op 3 maart a.s. zijn de gemeenteraadsverkiezingen en ook dan zal duidelijk worden voor welke waarden kiezers in Veenendaal willen staan. Het CDA heeft in het verkiezingsprogramma onder het hoofdstuk “Samenleven” er nadrukkelijk de aandacht op willen vestigen dat het in deze tijd meer dan noodzakelijk is om weer meer oog voor elkaar te krijgen en zorg en aandacht te geven aan mensen die dat echt nodig hebben. Of het nu gaat om ouderen, jongeren of gezinnen op alle terreinen wil het CDA graag de menselijke maat weer terugbrengen. Ook als het gaat om een leefbare woonomgeving wil het CDA voorwaarden scheppen om weer te komen tot leefbare en veilige wijken niet uitsluitend door maatregelen die de gemeente zal moeten treffen maar met name ook door de betrokkenheid en zelfwerkzaamheid van de bewoners zelf. Ook hier is van toepassing dat het CDA wil verbinden. 

Bij de actie voor Haïti is gebleken dat het anno 2010 nog steeds mogelijk is dat mensen veel voor elkaar over hebben. Het CDA wil op de inwoners in Veenendaal graag een beroep doen om ook in de eigen omgeving te laten zien dat we nog steeds oog voor elkaar willen hebben en in de samenleving van Veenendaal niets liever willen dan “Samen te leven”. 

Het is bekend dat een arend op thermiek (opstijgende warme luchtbellen) tot grote hoogte kan stijgen. Als we deze metafoor op Veenendaal los laten is het mijn vaste overtuiging dat er in Veenendaal nog veel opstijgende warmte is te vinden en als wij dan onze vleugels uit durven te slaan zullen we tot veel grotere hoogte kunnen komen dan we ooit voor mogelijk hielden. 

Het CDA in Veenendaal wil dan ook graag die vleugels uitslaan!

De afgelopen week mochten we met elkaar kerst vieren. Een belangrijk feest. Zeker ook voor een christelijke partij als het CDA. Het feest van de vrede en van het licht dat schijnt voor alle mensen. De koningin heeft daar over in haar kersttoespraak behartenswaardige dingen gezegd. Met name gaf zij aan hoe in deze tijd van mondialisering afstanden zijn verkleind. Maar zij gaf ook aan dat dit de vraag op roept of afstanden tussen mensen onderling niet juist zijn vergroot. Hebben we nog wel echt oog voor elkaar of zijn we door de individualisering elkaar juist uit het oog verloren? Is er niet veel meer sprake van steeds grotere afstand tussen elkaar. Is er nog wel sprake van echte ontmoeting tussen mensen? 

Rond de kerstdagen en rond de jaarwisseling hebben we er weer op allerlei manieren kennis van kunnen nemen hoe verruwing en geweld hun maatschappelijke posities hebben ingenomen. Vechtpartijen, brandstichtingen opstootjes met de politie etc.etc. We kunnen er dagelijks kennis van nemen. De vraag is of die veelheid aan informatie ons echt goed doet. De koningin zei: “Teveel informatie stompt mensen ook af. Zo zijn we misschien wel doof en blind geworden voor de naaste. Meeleven wordt weggedrukt. Gemeenschapsgevoel gaat verloren”. Het wordt dus tijd hier op een ander manier mee om te gaan. Het wordt tijd dat we elkaar weer echt ontmoeten. 

“Het CDA verbindt…” is de titel van ons verkiezingsprogramma voor de komende verkiezingen. Naar mijn mening dienen we aan deze titel een bredere invulling te geven dan alleen op politiek terrein. Natuurlijk willen wij in politiek opzicht een verbindende factor zijn tussen de diverse politieke groeperingen, ook in Veenendaal. Maar er is meer. Het is heel gemakkelijk om incidentele uitglijders in de samenleving te veroordelen of je daar in negatieve zin over uit te laten. Zeker ook als het om respect voor anderen gaat. Naar mijn mening wordt dit al te gemakkelijk door de PVV gedaan en ook signaleer ik dat inmiddels bij ander partijen. Maar dat is iets anders dan oplossingen aandragen. Als het CDA echt wil verbinden dan blijven we niet steken in kreten als “oppakken die lui” en “er moet zwaarder gestraft worden in dit land”. 

Deze dingen moeten uiteindelijk ook gebeuren maar volgens mij liggen daarin de echte oplossingen niet. De oplossingen dienen gevonden te worden in het vinden van de oorzaken van alle uitspattingen van geweld (verbaal en effectief) e.d. Thuisgeweld, gebroken gezinnen, fatsoen op scholen, in het parlement, journalistiek en in bedrijven. Problemen moeten aan de bron worden aangepakt. Het CDA heeft zich al vaak daar over uitgesproken via rapporten van het wetenschappelijk instituut van het CDA. We hebben de oplossingen in huis. Nu nog verbinden… 

Het jaar 2010 geeft nieuwe kansen en mogelijkheden. Het CDA wil, in tegenstelling tot andere partijen, de democratie hoog houden en mensen weer bij elkaar brengen. De menselijke maat moet weer de boventoon gaan voeren. Ook in Veenendaal!